Metamorfoza stolika-pomocnika i nowy kącik przykanapowy

Witajcie Kochani! 

Ostatnio pokazywałam Wam szczątkowe zdjęcia jakiś rupieci, pieczołowicie odnawianych przeze mnie po garażach i piwnicach. Dzisiaj już w pełnej krasie, w świetle 'reflektorów', 

a konkretnie wieczornej lampki, mogę Wam pokazać efekty mojej pracy.

Jak słusznie zauważyliście - stoliczek-pomocniczek - klasyka ArtDeco, wpadła w październiku w moje ręce. Zniszczony, z wieloma ubytkami, ale z potencjałem na dalszą 'współpracę', stanął dumnie w moim salonie, by służyć wiernie swojej pani, która darowała mu życie :) 

A tak poważnie, moja przestrzeń dzienna wreszcie przybiera postać, o jakiej zawsze marzyłam. Takie pomieszanie z poplątaniem, gdzie stare krzyżuje się z nowym, 

gdzie style miksują się w całkiem smaczny koktajl, gdzie elegancja nie onieśmiela 

i gdzie sama decyduję o ilości i nasyceniu barw. 

Wreszcie zaczynam widzieć w tym wnętrzu siebie, i chyba o to w tym całym bałaganie chodzi. :) 

A tak, jeszcze niedawno prezentował się ów stoliczek.

Trochę zaryzykowałam, ale myślę, że większej krzywdy nie mogła mu wyrządzić :P 

A o ramie, która ozdobiła ścianę następnym razem.

Ona też wpadła pod mój papier ścierny. :) 

Pozdrawiam Was gorąco, bo grudzień przywitał nas wyjątkowo mroźnie :)

Buziaki !!!

Basia

słoik na tealighty - wazon Ikea - 9,99
wazonik - wyprzedaż Empik - 10,00
poszewki na podusie - Biedronka - 7,99/szt.
okleina meblowa 'pepitka' - Castorama - 15,00
gałki meblowe drewniane - Castorama - 2,49/szt.

Stare nie znaczy gorsze

Jak Wam minął weekend moi Drodzy?  
U mnie dużo się działo, i bynajmniej nie biegałam po stolicy z zamiarem spalenia tęczy. :) 

Raczej mam na myśli zmiany w salonie. 

Wreszcie wymieniłam część mebli na pożądaną biel, a drugą część - czekają metamorfozy,

 nad którymi intensywnie pracowałam za drzwiami mężowego garażu. 

Szlifowanko, malowanko... Wróciłam zmęczona, mocno zakurzona i szczęśliwa. 

Bo nic mnie tak nie cieszy, jak tego typu prace i ich namacalne efekty. :) 

No co ja za to mogę, że taki zboczeniec meblowy jestem? 

Że wolę 'odkurzyć' stare, niż kupić pachnące nowe. 

Że chce mi się przy tym dłubać, inwestować czas i energię, by potem 

cieszyć oko niepowtarzalnym egzemplarzem. 

By w swoim otoczeniu łączyć stare i nowe, i uczyć się odnajdywać idealny balans. 

By czerpać z jakości tych pierwszych i adaptować je na potrzeby współczesnych trendów. 

Nie do przesady oczywiście, bo na antyki mnie nie stać, a u szweda bywam częściej 

niż ustawa przewiduje. 

Ale tak dla smaczku, dla personalizacji wnętrza...

Może te kilka migawek z moich weekendowych poczynań 

przysporzy mi paru kibiców wśród Was, lub chociaż sporadycznych trzymaczy kciuków :)

żeby praca sprawnie szła i żebym mogła Wam pokazać więcej takich obrazków 

i szerszych kadrów:  

Buziole!

Basia

Staruszka taca i transferowa metamorfoza

Witajcie,

Możecie mi wierzyć lub nie, ale taca, bohaterka dzisiejszego wpisu jest starsza ode mnie. Należała do mojej mamy, a wcześniej pewnie do jej mamy, czyli mojej babci, kto wie... 

Czas jej nie oszczędzał, użytkownicy i korniki również. :) 

Do tego jakieś pęknięcie, liczne plamy. 

Jej lata i serwowane trunki można było wyczytać niczym z otwartej księgi. 

Dzisiaj jest moja. Ubytki i dziurki zlikwidowałam za pomocą szpachli do drewna, wyszlifowałam, pomalowałam na biały mat, potem dwa podejścia do transferu 

(ponieważ za pierwszym razem papier z grafiką zabrał ze sobą farbę :), 

a na koniec zabezpieczyłam trzykrotnie woskiem. 

Teraz prezentuje się tak: 

Być może niektórzy by się jej pozbyli bez mrugnięcia okiem. Ja po cichutku liczę na to, 

że za taki lifting i danie drugiej szansy, będzie mi wiernie służyła, 

jeszcze przez długi czas. Oczywiście we współpracy z moim A. 

Może w sobotę leniwe śniadanko w łóżku? ;P

Buźka! 

B.