poniedziałek, 19 maja 2014

Wyniki candy


Kochani, mam nadzieję, że wybaczycie mi niedotrzymanie terminu losowania, ale wczorajszy dzień okazał się tak obfity w wydarzenia, że nie miałam nawet szansy zasiąść do kompa (nie mówiąc już o przeprowadzeniu losowania).
Ale już jestem i spieszę donieść wesołą nowinkę. :)


Od świtu, najmłodsza w rodzinie, jednoosobowa i najbardziej na świecie obiektywna komisja, ciężko pracowała, by wyłonić zwycięzcę mojego candy.


Na koniec Myszaczek postanowił przypomnieć mi, o intensywnie wyrzynającym się uzębieniu i zaślinił większość losów. Na szczęście udało mi się uchronić szczęśliwe karteczki, przed całkowitym zjedzeniem. :) Tak dobrze przeczytaliście - karteczk(i). Najchętniej obdarowałabym Was wszystkich, dlatego niespodzianka!, postanowiłam dorzucić skromny cukierasek na pocieszenie.
Tak więc...

Mój kamykowy obrazek otrzymuje Patrycja M - patitolubi




natomiast nieziemsko pachnącą nagrodę pocieszenia, otrzyma monifactura



Gratuluję dziewczyny i czekam na kontakt z Waszej strony!

A wszystkim dziękuję za udział i komentarze dotyczące mojej lampy. Mimo, że na nie nie odpisywałam, zapoznałam się z każdym. Niekwestionowanym zwycięzcą była odsłona nr jeden, czyli 'goła' i najbardziej minimalistyczna. I zdradzę Wam, że to również mój faworyt i taka też na razie stoi w moim domu. Jednak docelowo będzie musiała zostać ubrana, gdyż świeci tak jasno, że na leniwe wieczory przy winku się nie nadaje.
Bardzo spodobał mi się również pomysł Ani, by pomalować stelaż abażuru na miętowo. :)

Jeśli chodzi o kamykowe obrazki, produkcja trwa, więc już wkrótce będziecie mogli zobaczyć kolejny. ...a candy w podobnym klimacie, też pewnie jeszcze się wydarzy. :) 



Pozdrowienia poniedziałkowe! 
B.


sobota, 17 maja 2014

Lawendowe saszetki, taniec i ...wolność

Lubicie tańczyć?


Można by rzec, że taniec to sztuka, gdyż niewątpliwie jest jednym z wielu sposobów na wyrażanie własnych emocji, osobowości i ekspresji. I każdy z nas robi to w indywidualny, specyficzny dla siebie sposób. Jedni płyną z muzyką jak ryba z prądem, inni, jakby nie mogą jej dogonić. :) A co byście powiedzieli, gdybym nazwała taniec wolnością? 





Nie, nie szukam tu górnolotnych określeń dla przeciętnego tupania nóżką. Ale gdy potrafisz zamknąć oczy, idealnie wtopić się w dźwięki muzyki i całkowicie zatracić poczucie czasu i rzeczywistości, czyż nie stajesz się wtedy wolnym człowiekiem? Może na kilka taktów, może na jedną melodię, być może na całą noc... Nikt nie narzuca kroków, nic nie krępuje ruchów, wszystko wokół Ciebie przestaje mieć znaczenie. Czy nie tak właśnie wygląda wolność? 





W dzisiejszym poście udział wzięły transferowe baleriny, 
podkreślone flamastrem do tkanin, dla uwydatnienia idealnej sylwetki. :) 
Lekkie, delikatne, przesiąknięte lawendą aż do wnętrza. 
Niby zastygłe w bezruchu, a jednak roztańczone 
i ...wolne!

(dopóki oczywiście ktoś nie zamknie ich w szafie w wiadomym celu :)






Pozdrowienia ślę! 
Basia


wtorek, 13 maja 2014

"Siała baba..."

Wspominałam Wam już kiedyś, że nie mam ręki do roślinności wszelakiej? 
Na pewno! ... i wiecie co? Nie kłamałam.




Upewniłam się o tym, podejmując kolejną próbę uprawy ziół.  Uparłam się, by w tym roku po raz pierwszy zadbać o to, by w domowym 'ogródku', pojawiły się świeże zioła. Nie kupne, a własne. Jednak w moim przypadku nie jest to łatwe, bo ile zielonych kiełków już uśmierciłam, wiem tylko ja i Pan z ogrodnictwa, u którego dokupuję kolejne saszetki z nasionkami i doktoryzuję się z ich uprawy. Przy okazji dowiedziałam się, że nasiona mięty pieprzowej i estragonu, należy trzymać w lodówce na tydzień przed wysiewem, a lawendy, dwa tygodnie w zamrażalniku. Wiedzieliście o tym, czy tylko ja mam niedobory wiedzy w tym zakresie?? Tak czy siak, jak na razie nie daję za wygraną i wysiewam dalej. :)

Z przyczyn estetycznych, nie będę pokazywała Wam cmentarzyska po tymianku i majeranku, za to pochwalę się tymi gatunkami, które jak na razie zdecydowały się ze mną współpracować. :) 




Do zdjęć pozowała również cebulka, która sama postanowiła, że niebawem uprzyjemni nam niedzielną sałatkę, więc odrobinę jej w tym pomagam. A obok niej, ostra papryczka, która bez wygórowanych wymagań, wykiełkowała z każdego umieszczonego w ziemi nasionka i mknie w górę jak szalona. :) Aż miło patrzeć!




Przy okazji tematu... widzieliście te ogrodowe cudeńka w Biedronce? Jak już grzebać w ziemi to czymś ładnym. :) Ja oczywiście PrintSc zrobiłam, jednak podzielić się z Wami, a przede wszystkim zakupić, już nie zdążyłam. Ale to chyba znak z nieba, bo kiepskiemu ogrodnikowi, nawet fajne narzędzia nie pomogą. :P





Tym kolorowym akcentem Was pożegnam,

Trzymajcie się ciepło! 
Basia


piątek, 9 maja 2014

Odpicuj swój kredens



Tak to własnie ze mną jest. Kredens, który sprowadziłam na salony tydzień przed świętami, nadal stoi nietknięty. Gdyby był bardziej ludzki, to pewnie stukał by palcami po czole i się dziwił, jak można tak zwlekać z robotą. Na szczęście nie jest, więc nikt mnie nie pogania. 
Za to w stukaniu się po czole, świetny jest mój A., który robi to za każdym razem, gdy wysłuchuje moich planów wobec tego mebla.

Kredens kupiłam na ówczesnej Tablicy. Nie w ciemno. Lokalnie. Więc byłam, zobaczyłam, zmacałam. ...i jest! Fajny zdrowy, dębowy mebel. Cena też dobra, więc nie miałam się nad czym zastanawiać. Za to teraz mam.




Zdradzę Wam kilka moich planów co do tej metamorfozy, szukając u Was zrozumienia moich dylematów.

PRZEMALOWANIE

Zdecydowałam się na biel bielszą od bieli Annie Sloan. Z wyborem problemu nie było.
Dlaczego biel? Bo chcę, żeby kredens dostał skrzydeł, czyt. nabrał lekkości. Bądź co bądź, mój szumnie nazywany 'salon', to tylko niewielki pokój dzienny, więc nie chciałabym, żeby tak duży mebel go zdominował. 
Dlaczego Annie? Bo bezwonna, przyjazna dzieciom, a przede wszystkim nie wymaga szlifowania i gruntowania, co ma kolosalne znaczenie, gdy prace przeprowadza się w domu.  


farbę namierzyłam tutaj

ZMIANA WNĘTRZA WITRYNY

Plecy wewnątrz witryny zamierzam troszkę ożywić jakimś graficznym wzorem. Delikatnym, nienachalnym, w szarości lub pastelach. Nie chcę by dominował, raczej ma być zauważalny dopiero przy dokładniejszym przyjrzeniu się. Może to być coś klasycznego, jak np. romby





lub coś, w przenikającym ostatnio do naszych wnętrz, stylu marokańskim. Ostatecznej decyzji jeszcze nie podjęłam, więc wszelkie sugestie są mile widziane. :)




A tu szczypta inspiracji, abyście wiedzieli co autor ma na myśli.




WYMIANA GAŁEK / UCHWYTÓW MEBLOWYCH

Taaa... wybór wzoru na plecy to pestka, w porównaniu z wyborem gałeczek. 
Przegrzebując sieć w poszukiwaniu idealnych, trafiłam na dotdesign i przepadłam. Okrągłe 
i owalne, kolorowe i b&w, retro, vintage i art deco, dziecięce i marine, owady, napisy, numerki... No oszaleć można! Dlatego sami rozumiecie, że nie wiem czy cieszyć się z takiego wyboru czy płakać. Gdyby były w jednej wersji, miałabym problem z głowy. A tak? 



Czytelnicy Dekormaniaczki też znajdą coś dla siebie. :P
Nie gniewaj się na mnie Iwonko. Jak je zobaczyłam, od razu skojarzyłam je z Tobą. :)  



Po godzinach spędzonych wśród uchwytów wyłoniłam kilka do półfinału. :)
Niewątpliwie moje serce skradły ptaszki wszelakie i owalny z piórkiem.



Jeżeli jednak we wnętrzu witryny pojawi się motyw moroccan, moim zdecydowanym faworytem są te:



Czyż nie są piękne? Znalezione TU

POZOSTAŁE ZMIANY

Poważnie myślę też o wymianie szybek, bo jak pewnie zauważyliście na zdjęciach, są wypukłe i jakoś do mnie nie przemawiają. Tak więc będą klasyczne, płaskie. Przez myśl przemknęła mi również siatka chodowlana, ale tego A. mógłby nie przełknąć. :P 

Dodatkowo może jeszcze jakieś podświetlenie witryny lub ładna wyściółka szuflad... Już widzę, że ten mebelek, to będzie moja perełka, bo napaliłam się jak szczerbaty na suchary. :) 

Jeśli wystarczyło Wam cierpliwości, by dotrwać do końca moich wypocin, to mam nadzieję, że starczy Wam jej również, przy oczekiwaniu na efekty tej metamorfozy. A w tak zwanym międzyczasie może coś mi podpowiecie. :)


Miłego weekendu Kochani! 
Basia



poniedziałek, 5 maja 2014

Majówka z głową w chmurach



Tak niewiele trzeba, by korzystając z kilku wolnych dni, naładować akumulatorki. Czasem wystarczy tylko, gdzieś w niedalekiej okolicy, znaleźć swoją ostoję spokoju... Zapomnieć o stercie prania, brudnych garach i warstwie kurzu za komodą. Rozłożyć kocyk na mrowisku i bosą stopą poczuć pierwszą trawę. Wyłączyć telefon, puścić samopas dzieciaki i przestać myśleć. Patrzeć i widzieć, delektować zmysły, ale nie myśleć... Sformatować twardy dysk.
  
Od lat takim miejscem, gdzie odpoczywam nie ruszając się z miasta, jest niewielka zielona oaza, którą mam niemalże na wyciągnięcie reki. Latem opalam tam blady tyłek oddając się ulubionej lekturze, jesienią spaceruję, a w taki weekend jak ten, mogę zwyczajnie leżeć na kocu i pod osłoną okularów słonecznych, podglądać cierpliwość wędkarzy i niecierpliwość ich żon. 
Jako, że jednak nie zawsze lubię patrzeć, jak statystyczny Kowalski topless obraca kiełbaski na swoim grillu, coraz częściej ląduję za ogrodzeniem niewielkiego, przylepionego do tych terenów rekreacyjnych, lokalnego lotniska. Niby trawa tam tak samo zielona, niebo wygląda równie pięknie, a jednak czas jakby zwalnia. Wolno płynące chmury, tańczące wśród nich szybowce, ludzie ptaki i święty spokój...

...i pomimo, że obserwuję je tylko z dołu, mogę to robić godzinami, bo są dla mnie dowodem na to, że można zostawić czasem przyziemne sprawy, unieść się wysoko w stronę słońca, spojrzeć na życie z góry i powiedzieć głośno 'to ja trzymam ster!'. 



"Nie mamy skrzydeł by latać, a mimo tego to nasz cel.
Nie chcemy wracać w tyle nie wartych tego miejsc.
Wyżej od świata, gdzie ciszej jest,
życie ma inną treść
 ...łatwiej o sens i sedno."
                                                                              Miuosh



Moja majówkowa nieobecność jest dowodem na to, że udało mi się wyciszyć, naładować baterie, nabrać dystansu do pewnych nurtujących mnie spraw i nacieszyć się rodzinką. 
Teraz mam zupełnie nową, majową energię w takich ilościach, że mogę się nią dzielić. :) 


Buziaki :* Basia